In juni vulden we een plein in Sint-Gillis. Van 29 november tot 1 december 2024 keerde het Brussels Greek Food Festival terug met een Winter Edition — dit keer binnen, in de historische hallen van Tour & Taxis. Open hemel werd ijzeren spanten en baksteen, zomerhitte werd jassen over stoelleuningen, en de vraag lag voor de hand: voelt een Grieks festival nog Grieks aan in een Belgische winter?
Kort antwoord: meer dan ooit.
Een andere zaal, een ander vak
Draaien op een binnenlocatie van dat formaat is een compleet andere discipline dan een zomerplein. Tour & Taxis heeft volume — hoge plafonds, lange zichtlijnen, geluid dat reist. Mijn soundcheck ging over het temmen van de ruimte: het laag warm houden zonder het over de gesprekken aan de lange tafels te laten spoelen, want op een foodfestival zijn die tafels het hele punt. Mensen komen om te eten, te drinken en te praten — en daarna, wanneer de muziek het verdient, om te dansen.
De boog van een winterfestivaldag
Elke dag had zijn eigen vorm. Het lunchpubliek wilde sfeer: rebetiko-getinte warmte, nostalgische laïkà, precies het soort set dat ik elke week verfijn als restaurant- en lounge-DJ. Toen het middaglicht achter de ramen van de hallen wegtrok, voerde ik het tempo op. Zaterdagavond deed de ruimte vóór de booth niet langer alsof ze een doorgang was: ze was een dansvloer geworden.
Winter buiten, Egeïsche Zee binnen. Dat was de opdracht die ik mezelf gaf; het publiek deed de rest.
Momenten die mij bijblijven
- Een kalamatianó-rij die zich op zaterdagavond tussen de eetkraampjes door slingerde en onderweg aangroeide, dansers verzamelend zoals een magneet sleutels verzamelt.
- De standhouders die — na twee lange dagen aan de grill — achter hun toonbank dansten op de slotset van zondag.
- Belgische bezoekers die mij vroegen om titels voor hen op te schrijven. Dat is de diaspora die haar stille werk doet: één melodie per keer.
Twee edities verder, één les
Beide edities in hetzelfde jaar mogen draaien, leerde mij dat een festival geen locatie en geen seizoen is — het is een gemeenschap die beslist om samen te komen. Mijn taak als festival-DJ is die samenkomst een hartslag geven: weten wanneer de zaal Zorba wil en wanneer ze ruimte wil om te praten bij een glas Assyrtiko.
Nogmaals proficiat aan de organisatoren voor de sprong naar Tour & Taxis — een ambitieuze zet die loonde. En aan iedereen die tussen de kraampjes danste: u maakte van een Belgisch winterweekend een panigíri in augustus.
Plant u een festival, een foodevenement of een grootschalig Grieks feest dat een DJ nodig heeft die zowel het publiek als de keuken begrijpt? Stuur mij een bericht — ik hoor er graag over.