Sommige boekingen bereid ik voor zoals elke andere opdracht. Andere bereid ik voor zoals een familiefeest. Toen mij gevraagd werd om DJ te zijn op het Brussels Greek Food Festival — van 14 tot 16 juni 2024 op het Maurice Van Meenenplein in Sint-Gillis, ter gelegenheid van de 80ste verjaardag van de Griekse Gemeenschap van Brussel — was het overduidelijk het tweede soort.
Ik ben al jaren Griekse DJ in Brussel en draai er bruiloften, bedrijfsrecepties en restaurantavonden. Maar achter de decks staan op een open plein, vóór het gemeentehuis, met de geur van gegrilde souvlaki die over het plein trekt en drie generaties diaspora voor de booth, is toch iets helemaal anders.
Vrijdag: het plein opwarmen
Vrijdagavond ging over het zetten van de toon. Mensen kwamen recht van hun werk — Grieken, Belgen, nieuwsgierige buurtbewoners uit Sint-Gillis — en het was mijn taak om van het plein een dorpsplateía te maken. Ik opende met warme, melodieuze Griekse klanken: eilandlaïkà, een vleugje éntekhna, nummers waar uw moeder en uw huisgenoot allebei van genieten. Tegen de tijd dat de eerste eetkraampjes rijen tot over het plein trokken, vertelde het volume van de gesprekken mij alles wat ik moest weten.
Zaterdag: wanneer de kring ontstaat
Zaterdag was het hart van het festival. Dansgroepen traden op in klederdracht, en tussen hun optredens door hield ik de energie in beweging. Toen kwam het moment waar elke Griekse DJ op wacht: de eerste syrtakikring die vanzelf ontstaat, zonder uitnodiging. Handen op schouders, onbekenden die zich bij onbekenden voegden, een Belgisch koppel meegetrokken door een yiayiá die geen nee accepteerde. Ik rekte die set zo lang als ik eerlijk kon.
Tachtig jaar gemeenschap in Brussel — en in die kring waren ze alle tachtig voelbaar.
Zondag: familiedag
Zondag was van de families. Kinderen met de suiker van loukoumádes op hun wangen, grootouders die de schaduwrijke bankjes claimden, en van mij een zachtere muzikale boog — klassiekers, meezingers, de nummers die mensen aanvragen "voor mijn vader". Het festival afsluiten met een heel plein dat meezingt, is een herinnering die ik nog lang zal koesteren.
Wat ik meenam naar huis
- Een festivalpubliek is niet één publiek — het zijn twintig publieken die in golven arriveren, en het plein uur na uur lezen is het echte werk.
- Eten en muziek zijn dezelfde taal. Wanneer het aan de grills het drukst was, had de muziek ruimte nodig; wanneer de borden leeg raakten, moest ze tillen.
- De Griekse gemeenschap van Brussel leeft, is trots en groeit — en ze danst.
Veel respect voor de organisatoren en de vrijwilligers die dit festival gebouwd hebben, en voor de Griekse Gemeenschap van Brussel op haar 80ste verjaardag. Voor evenementen als dit doe ik wat ik doe — met dezelfde energie die ik meebreng naar elk Grieks feest in Brussel, van festivals tot privévieringen.
Plant u een Grieks getint evenement, een festivalpodium of een gemeenschapsviering? Neem contact op en laten we het over de klank van uw dag hebben.