Κάποιες κρατήσεις τις προετοιμάζεις όπως κάθε άλλη δουλειά. Κάποιες άλλες τις προετοιμάζεις όπως μια οικογενειακή γιορτή. Όταν μου ζητήθηκε να αναλάβω ως DJ το Brussels Greek Food Festival — το ελληνικό φεστιβάλ γεύσεων των Βρυξελλών, που έγινε από τις 14 έως τις 16 Ιουνίου 2024 στην Place Maurice Van Meenen, στο Saint-Gilles, για τα 80 χρόνια της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών — ήταν ξεκάθαρα η δεύτερη περίπτωση.
Είμαι Έλληνας DJ στις Βρυξέλλες εδώ και χρόνια: γάμοι, εταιρικές δεξιώσεις, βραδιές σε εστιατόρια. Υπάρχει όμως κάτι εντελώς διαφορετικό στο να στέκεσαι πίσω από τα decks σε μια ανοιχτή πλατεία, μπροστά στο δημαρχείο, με τη μυρωδιά του σουβλακιού να απλώνεται πάνω από τον κόσμο και τρεις γενιές ομογενών απέναντί σου.
Παρασκευή: ζεσταίνοντας την πλατεία
Η Παρασκευή ήταν θέμα ύφους. Ο κόσμος κατέφτανε κατευθείαν από τη δουλειά — Έλληνες, Βέλγοι, περίεργοι γείτονες από το Saint-Gilles — και η δουλειά μου ήταν να κάνω την πλατεία να μοιάζει με πλατεία χωριού. Άνοιξα με ζεστούς, μελωδικούς ελληνικούς ήχους: νησιώτικα λαϊκά, λίγα έντεχνα, κομμάτια που μπορούν να απολαύσουν εξίσου η μητέρα σας και ο συγκάτοικός σας. Μέχρι να σχηματιστούν ουρές στους πάγκους φαγητού σε όλο το πλάτος της πλατείας, η ένταση της κουβέντας μού είχε πει όλα όσα χρειαζόμουν.
Σάββατο: όταν σχηματίζεται ο κύκλος
Το Σάββατο ήταν η καρδιά του φεστιβάλ. Χορευτικά συγκροτήματα εμφανίστηκαν με παραδοσιακές στολές, κι εγώ κρατούσα την ενέργεια ζωντανή ανάμεσα στις εμφανίσεις τους. Και μετά ήρθε η στιγμή που περιμένει κάθε Έλληνας DJ: ο πρώτος κύκλος συρτακιού να σχηματίζεται μόνος του, χωρίς καμία πρόσκληση. Χέρια σε ώμους, άγνωστοι να πιάνονται με αγνώστους, ένα βελγικό ζευγάρι να το τραβάει μέσα μια γιαγιά που δεν δεχόταν άρνηση. Τράβηξα εκείνο το set όσο πιο πολύ άντεχε, ειλικρινά.
Ογδόντα χρόνια κοινότητας στις Βρυξέλλες — και τα ένιωθες όλα μέσα σε εκείνον τον κύκλο.
Κυριακή: μέρα των οικογενειών
Η Κυριακή ανήκε στις οικογένειες. Παιδιά με ζάχαρη από λουκουμάδες στα μάγουλα, παππούδες και γιαγιάδες να κατακτούν τα σκιερά παγκάκια, και από εμένα μια πιο απαλή μουσική καμπύλη — κλασικά, τραγούδια για να τα λέμε όλοι μαζί, εκείνα που ζητάει ο κόσμος «για τον πατέρα μου». Το να κλείνω το φεστιβάλ με ολόκληρη την πλατεία να τραγουδά είναι ανάμνηση που θα κρατήσω για πολύ καιρό.
Τι πήρα μαζί μου
- Το κοινό ενός φεστιβάλ δεν είναι ένα κοινό — είναι είκοσι κοινά που φτάνουν σε κύματα, και το να «διαβάζεις» την πλατεία ώρα με την ώρα είναι η πραγματική δουλειά.
- Το φαγητό και η μουσική είναι η ίδια γλώσσα. Όταν οι σχάρες δούλευαν στο φουλ, η μουσική χρειαζόταν χώρο· όταν άδειαζαν τα πιάτα, χρειαζόταν ανέβασμα.
- Η ελληνική κοινότητα των Βρυξελλών είναι ζωντανή, περήφανη και μεγαλώνει — και χορεύει.
Τεράστιος σεβασμός στους διοργανωτές και στους εθελοντές που έστησαν το φεστιβάλ, και στην Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών για τα 80 της χρόνια. Εκδηλώσεις σαν αυτή είναι ο λόγος που κάνω αυτή τη δουλειά — με την ίδια ενέργεια που φέρνω σε κάθε ελληνικό πάρτι στις Βρυξέλλες, από φεστιβάλ μέχρι ιδιωτικές γιορτές.
Ετοιμάζετε εκδήλωση με ελληνικό χρώμα, σκηνή φεστιβάλ ή γιορτή κοινότητας; Επικοινωνήστε μαζί μου και ας μιλήσουμε για τον ήχο της δικής σας μέρας.